اندکی به غروب مانده ، کسی آمد ، که

خداوند به او سوالی را به نعمت عطا

فرموده بود ، پرسید و مرد قصه را وادار

کرد تا یک جواب داشته را مانند همیشه باز

بر او بخواند، هنرش همین بود:

هر ثانیه ای که به توحید گذشت ، بر جان

نشست و هر ثانیه ای که بی جان

نشست از کفر نگذشت .

خلاف نظر از خلاف نقش نقاش نیست ، از

خلاف امر و عمل است .

گر از جاده ی حکمت بی قدم تقوی کسی

برود ، خارزار تکفیر و تشریک در شب

تارست ، خداست که نور آسمان و زمین

است و علم نور است که در دل

تقوی اندیش می نشیند.

اندک صیانت نفس ، چل چراغ عبودیت

خواهی را روشن میکند.

خواهان رونده است . خواستن و رفتن دو

روی یک حقیقتند ، چنانچه رفتن

ورسیدن ...

پس آنکه گوید خواستم و نشد ، آنچه را

طلب کرده که خواسته ی او نبوده و

خواسته ی دیگری را به تقلید مرقوم

زبان نموده ، وبارش شده !

خواستن همان است که طعم رفتن

می دهد .