گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس

 دوستان !

 رجب نام نهری است که بازار شکر می شکند ، و

نوشیدنش رغبت از عسل  می برد ، هر کس که اهل

رجب شد با صیام و صیانت ،  نشانش این است که به

شیرینی های دنیا بی میل است و به اتصال به حور و

قصور مشتاق... و این تازه مقدمه است برای مناجاتیانی

که نه غم دوزخ دارند و نه حرص بهشت

ساده می نویسم ... غریزه را فدای احساس کنی

 ای عاشق مقدمه است برای خرد که لب الباب است

دستت را به خاطر تقدس عشقت می بوسم اگر به

راستی و صدق از ورطه ی غرایز گذشته ای ، اما ...

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود  ، زهرچه رنگ تعلق

پذیرد آزاد است ...

مگر میشود از غریزه در رجب با دعا نگذری و شهد

مناجات بطلبی و در شهر الله  فک رقبه کنی ؟،

 الذی انزل فیه القران؟!! و ما ادراک مالعقبه ؟

خداوند متقین را دوست دارد ... چه بسا که فیلسوفی

که متقی نباشد ، حکیمی که متقی نباشد ،فقیهی که

متقی نباشد ، وزیر و وکیلی که ... دکتر و دانشمندی

که ... ثروتمندی که ... اما بهجت اهل تقوی بود ...

 در سجده هایش همیشه می گفت : یا اهل تقوا و

المغفره ارحم من لیس له الدنیا و الاخره ...

در این ماه بایسته است زیاد گفتن استغفر الله و اساله

توبه و تسبیح خدا کردن  ، تسبیح خدا کردن یعنی آنکه

خدایا خطا کردم اگر تو را وصف کردم یا سعی کردم در

اندیشه بیاورم ...