سکوت ،پر از نشانه ی تو ..

            ای تنهاترین وقت باقی مانده ..

برای مرغابی های  بی آبِ دیده

همان ترانه ی خوشبختی باران است

تو ... نرفته بودی !!

که آمدنت را ، به علفزار ِ خشکیده ی تمنّا ...

تهنیت شُمرم

... و از تو می خواهم ، به حق

فرصتی که باردیگر نشاندی

و رسول رمضانت را ، به پیغام آشتی

، صبحی دیگر مبعوث کردی

عنایتی فرما تا... !

اشک ِ خشوع در برابر تو ، اَمانم را بِبُرد ،

 ناله ی شوق طلبت ، گلویم را بخشکاند،

عطَش ِ خواستن محبتت هم ، نَفسَم را ذبح کند ..

و آنگاه در زیر آفتاب سرخ رحمتت ، چنان بسوزم ..

  که جزغاله های تَنم را کسی پیدا نکند ...

 به رحمتت ای مهربانترین ِ ، توانمندان

آخه برا چی می خواهی لج منو در بیاری؟ من که فقط به تو محبت کردم؟!!

حسادت ، برای نفس بسیار مخرب است ، ایمان را می سوزاند .. و

جالب اینجاست که بیماری بسیار شایعی هم هست... یعنی کمتر

کسی پس از ارجاع به نفسش میگه که من حسود نیستم ..

حسادت از جمله ترمزهای بازدارنده ی مسیر سلوک و کسب فضائل

است ، از جمله سنگین ترین وزنه هایی که ادم را تا قعر جهنم میبره ...

اگر در سوره ی فلق از شر حساد اذا حسد ، به خدا پناهنده میشویم ،

وقتی خودمان حسادت میکنیم ، نیز باید به خدا پناهنده شد چون شر

نفس به نفس نزدیکتر است تا به غیر ...

اولین قدم صادقانه ، اعتراف به درگاه اللهی است ، و دیدن این بیماری

در خود و ثانی ان سعی و تلاش برای از بین بردن محسود در ذهن ،

یعنی کسی که مورد حسد واقع شده ، و سوم حذف ریشه ها و علت

های حسد که کسب معرفت است و این مرحله سوم از همه مشکل تر

است ...

حسود در نزد خدا تسلیم نیست .. و اگر به زیرکی درمیافت که باید

تسلیم شود ، هیچ لحظه ی او را احساس پوچی نمی گرفت ...

حسادت ، مورث افسردگی شدید و در نتیجه مختل شدن حس عبادت

است ، این همان ریسمانی است که خود شیطان هم با ان از درگاه

خدا رانده شد

خداوند بیان شیرینی دارد که می فرماید: آیا به کسانی که خدا از

فضلش عطا کرده حسادت می ورزید؟

جایگزین حسادت ، حس طلب محض از خداست که انسان را به قدری

 قدرتمند میکند که به خواسته اش می رساند ..

قدرتمند