میفمهی ؟

تو نگام هزار تا منطق ارسطو ، حرف خوابیده!!

فکر میکنی من لالم؟

تو منو لال کردی ؟

خیلی بی انصافی !! البته تقصیر تو نیست

معرفت نفس از آن رو پرنفع ترین معارف در لسان اهل بیت شناخته

شده است ، که سودش با شناختش حاصل میشود و بین مطلوب که

نفس است و طالب که باز خود ِ نفس است فاصله ای نیست ...

انسانیت انسان با حرفه و پیشه اش تعریف نمیشود ، بلکه به میزان

شناخت از نفس و تعامل در راستای رشد آن است .

درست است که کاملترین نوع شناختها در متون دینی یافت میشود ،

ولیکن این نوع سناخت که از راه مطالعه امده با شناخت حضوری نفس

از نفس که بر اثر تزکیه حاصل میشود متفاوت است .

لذا غالبا آنچه را ما به عنوان راههای تزکیه نفس میشناسیم برای

کسب معرفت نفس است . اتقوا الله یعلمکم الله ... ان تتقوا الله یجعل

لکم فرقانا ... هو الذی بعث فی الامیین رسولا منهم لیتلوا علیهم آیاته و

یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه... و اعبد ربک حتی یاتیک الیقین...

اگر تزکیه خوب انجام نگیرد ، عمل تصدیق هم به خوبی انجام نمی گیرد

، یعنی ان حقیقت منقول از ناحیه دین را نفس درون خود نمییابد تا

بخواهد صحه بگذارد و چه بسا بر اثر گناه اهل تکذیب بشود ( قولا یا فعلا

یا نیتا )

ثم کان عاقبه الذین اسائ سوئ ان کذبوا بایات الله ...

کجایی؟ من حق ندارم دلتنگ تو باشم؟ ! حق را چه و که معین میکند ؟ !

زیابیی؟ زشتی ؟ زیابیی جلوه و نمای خوبی است ؟ زیابیی لحن  ،منطق

، ... جمال جسم می گوید که امحا و امشا ء درون تو زیباست . اما هر

سطح و نظم ظاهری دلربانیست ، گرچه طبیعت ، دل می برد ، کما اینکه

درخت دل میبرد کوه ، چمن ، سبزه و غیره ...اشاره لطیف حضرت ختمی

مرتبت ( ص) در حدیث هم نزدیک به این حکمت است :

سه چیز رافع غم است : 1- نظر به آب  2- نظر به سبزه 3- نظر به روی زیبا

اما عوامل زیبایی طبع که عامل و مقوم زیابیی خُلق است :

طبع و همت عالی ، عدم قبول پستی و بردگی غیر ، خروج از دایره ی

حسد که سپر به سپر مغلولان در آتش جهنم می زند ، عُجب و خود گردی

حیاتی که در خود می چرخد ، میگندد ، حیاتی که انفاق نشود مرداب است

، انفاق حیات یعنی اخذ حیات تازه و خون تازه ؛ و لا تحسبن الذین قتلوا فی

سبیل الله امواتا بل احیا ...  آب شب مانده صرفش مکروه است ، نباید شبی

بر تو بگذرد وآب حیاتت درون ریز شود . ابزار اعمال ظاهر وسیله تقرب تواند

به آزادی و آزادگی نه اغلال اسارت خود در خود ...

تکذیب که مخالف صدق است عدم تطابق نفس پیوسته انسان با بیرون

است که ثمره اش حیرانی است ، پریشانی است ، ذلت است ، سردرگمی

است ، عدم تشخص انسانی و تعیین جایگاه  و در نتیجه هوانت نفس است

و از آن صدور شرورت است که همه از خود گردی و عُجب است ..

خواستن تنوع در مادیات ، طرح خود به شکل مثبت یا منفی و... کسی را

دیدم که به قصد جلب نظر دیگران شرارت میکرد ، بدخُلقی می کرد تا به او

بگویند : آدم بدی است . در حالی که هیچ نبود ، حتی آدم بد ... ادامه دارد

انشالله

یک سرقت

بازهم از چشمان ِ آبنمایت

طعم سیب می دهد ، این نگاه دزدیده

و باغبان هوشیاریت ، پاسبان ِ سیادت توست

و قیامت خاکبازی من

تخمیر کدام مصری ، عزیز

تا مرا در این حس بی فصلی

معلمکی شوی سختگیر

که هیچ مرا با همه آمالهای بسته به ابرو

بیست بدهد